Grotendeels via tolweg richting Johannesburg. Vandaag zijn er veel politiecontroles. Na de nodige onweers- en regenbuien komen we aan in Johannesburg.

We hebben een appartement in een als fort beveiligd complex. Eerst is de hele wijk omgeven door muur en prikkeldraad. Dan is het appartementencomplex weer omgeven door een hek. Via 3 Gates kunnen we de auto in de parkeergarage onder het appartement zetten.
Een adhd-Engelse ontvangt ons en geeft instructies voor het appartement.

Het is fris vandaag en het wordt nog frisser de komende dagen, zijn we niet meer gewend dus voor het eerst heb ik een vestje aan en lange broek.

Maandag 22 april

Vandaag het Apartheidsmuseum. Maar voor we gaan toch maar langs de apotheek voor advies voor Alies. Het wordt een bezoek aan een arts. Het zou kunnen dat anti malariapil en de diarree met elkaar van doen hebben. Maar er heerst ook veel e-coli in de hele omgeving, vandaar toch maar even urine controleren. Nou dat is een probleem, even een plasje, ik ondertussen naar huis om papier op te halen voor welke antibiotica Alies allergisch is.
Er is een kleine hoeveelheid bloed in urine wat zou kunnen duiden op …
Dus zowel een antibiotica als een diarreeremmer, dit keer een drankje.

Op naar apartheidsmuseum. Regent behoorlijk hard.

Museum is indrukwekkend en begint met 2 toegangsdeuren een voor blanken en een voor niet-blanken. Apartheid heeft zijn voedingsbodem bij die blanken, die gingen vechten om het bezit van de grond en later de goud- en diamantmijnen. Veel ook over het leven van Mandela van jongs af aan tot aan zijn presidentschap. Verder de geschiedenis die dit land in de loop van de eeuwen heeft meegemaakt.

Apartheidsmuseum volgen Wikipedia:
Het Apartheid Museum ligt aan de Nothern Park Way and Gold Reef Road in Johannesburg. Het museum werd in de eerste instantie gesticht als onderdeel van het Gold Reef City Casino. Dit omdat de regering van Zuid-Afrika in 1995 alleen toestemming voor de bouw van een casino gaf als het aan de economie en het toerisme zou bijdragen. Zo werd het Apartheid Museum gebouwd. De stijl van het museum lijkt bewust op die van de gevangenis op Robbeneiland.
Wanneer je het Apartheid Museum binnenkomt krijg je meteen al een beeld van hoe de situatie vroeger was. Op je ticket staat namelijk door welke ingang je naar binnen moet, die van ‘blankes’ of die van ‘nie-blankes’; blanke of kleurling. Wanneer je het museum binnenkomt tref je buiten meteen een van de eerste monumenten aan: The Pillars of the Constitution. Dit zijn 7 pilaren waarop de 7 belangrijkste waarden van de Zuid-Afrikaanse democratie zijn geschreven.
In het museum zelf vind je tal van tentoonstellingen over dit deprimerende en tegelijkertijd inspirerende onderwerp. De route in het museum is in een chronologische volgorde. Je ziet er historische foto’s, beroemd film- en documentairemateriaal en martelwerktuigen die de Zuid-Afrikaanse politie gebruikte. Ook kun je in een pantserwagen indrukwekkend filmmateriaal bekijken. In een aparte kamer hangen 121 stroppen aan het plafond. Ze symboliseren de 121 vermoorde politieke gevangenen. Tijdens een bezoek aan het Apartheid Museum voel je iets van de pijn en het verdriet die de zwarte bevolking van Zuid-Afrika heeft moeten doorstaan.  Een bezoek aan het museum zal dan ook een diepe indruk achterlaten.
Gelukkig laat het Apartheid Museum ook zien dat de Apartheid overwonnen is. In de laatste kamer van het museum is de Zuid-Afrikaanse grondwet tentoongesteld. Hiermee kwam een einde aan de discriminerende wetten. Vandaag de dag is er helaas nog steeds niet altijd een vredige samenleving tussen blanken en zwarten. De geschiedenis heeft diepe sporen nagelaten. En zoals al eerder gezegd, om het heden beter te begrijpen is een bezoek aan het Apartheid Museum een must.

Museum is indrukwekkend en begint met 2 toegangsdeuren een voor blanken en een voor niet-blanken. Apartheid heeft zijn voedingsbodem bij die blanken, die gingen vechten om het bezit van de grond en later de goud- en diamantmijnen. Veel ook over het leven van Mandela van jongs af aan tot aan zijn presidentschap.
Verder de geschiedenis die dit land in de loop van de eeuwen heeft meegemaakt.

Andere weg, terug iets meer door Johannesburg. Dan zie je toch wel de andere kant van Johannesburg. Verder is er weinig verkeer en zijn de bedrijven gesloten, toch zoiets als 2e paasdag (familie day). Her en der groepjes zwarten bij een vuurtje of een spelletje. Ziet er niet echt goed uit. Voor het eerst op onze reis door Zuid Afrika staan bij de stoplichten bedelaars met een bekertje.

Weer zelf gekookt en wat zitten lezen. En een excursie naar Soweto afgesproken.
Het is hier best fris maar we blijken op 1700 meter hoogte te zitten hier in Johannesburg.

Dinsdag 23 april

Vandaag een tour met Simon en Mercedes bus naar de sloppenwijk van Soweto.
We hebben afgesproken bij het Apartheidsmuseum. Via het voetbalstadion rijden we Soweto (South West Township) in. Eerst een wijk met luxe huizen zowaar onder architectuur gebouwd, hier wonen de zwarten die het beter hebben en er voor kiezen in Soweto te blijven wonen. Ook wel omheining om hun huizen, maar over algemeen minder met prikkeldraad of elektrische draadafzettingen.

Veel van de wijken in Soweto komen overeen met die, die we tijdens deze reis wel vaker hebben gezien. Stenen huisjes op stukje eigen grond met water en elektra.

Wikipedia over Soweto en de plekken die we bezocht hebben:
Een bezoek aan de ‘South West Townships’, de townships die samen Soweto vormen, mogen niet ontbreken tijdens een stedentrip Johannesburg. Soweto is misschien wel hét historische middelpunt van modern Zuid-Afrika. Soweto heeft een roerige geschiedenis achter de rug. Hier woonden Nelson Mandela en bisschop Desmund Tuto in één straat en de wijk was het toneel van de studentenopstand in 1976. Nu is Soweto vooral volop in ontwikkeling en schieten de nieuwe initiatieven als paddenstoelen uit de grond. De inwoners van Soweto zijn trots op hun township en leiden je graag rond.

Mandela House Museum
Vilakazi street in Orlando, Soweto is de enige straat ter wereld waar ooit twee Nobelprijswinnaars woonden. Desmond Tutu en Nelson Mandela woonden ooit nog geen 100 meter bij elkaar vandaan. In 2009 werd het huis van Nelson Mandela aan Vilakazi street geopend als museum. Mandela woonde hier in eerste instantie samen met zijn eerste vrouw Evelyn en later met Winnie Mandela. In het huis zie je familiefoto’s van Nelson Mandela en krijg je een historisch kijkje in Vilakazi street.

Hector Pieterson Museum
Soweto speelde een grote rol in de vrijheidsstrijd. Bepalend punt in de geschiedenis van de wijk is de studentenopstand van 1976 toen scholieren en studenten massaal in opstand kwamen toen de Zuid-Afrikaanse regering besloot dat voortaan alleen nog maar lesgegeven mocht worden in het Afrikaans. Het protest was vreedzaam, maar de oproerpolitie schoot met scherp. Een van de slachtoffers was de 13-jarige Hector Pieterson. In het museum, en het nabijgelegen monument, kom je alles te weten over het studentenprotest en de rol die het speelde in de strijd tegen Apartheid.

Ook even langs het slechtste deel van Soweto. Onvoorstelbare kleine krotten waar families met 4 of 5 kinderen in wonen, geen eigen water of elektra. Per 20 gezinnen is er een openbaar toilet dat slechts 2 maal per week wordt geledigd. De wijk is, volgens onze gids, een hechte gemeenschap, want ze zitten allen in hetzelfde schuitje.
Ook worden we deelgenoot van het KYP-project. Men verzorgt voor 500 van de 10000 kinderen uit de wijk 2 maaltijden per dag en zij kunnen in hun township naar school. Ook computercursussen als vaardigheid om sneller een baan te kunnen vinden.

Nog even langs Pretoria.
Pretoria is het politieke hart en een van de 3 hoofdsteden van Zuid-Afrika. We wandelen over het kerkplein met de schitterende historische gebouwen, zoals de Ou Raadsaal, de Nederlandse Bank, het Paleis van Justitie en het hoofdstedelijk theater. Voor het eerst een plein met oude historische gebouwen, dat hebben we nog niet gezien tot nu toe. Een belangrijke bezienswaardigheid is het Voortrekker Monument, dat het Afrikaanse nationalisme symboliseert. Binnen leer je meer over de ‘Grote Trek’ van de Boeren.

Woensdag 24 april

Vandaag nog snel even de hop on hop off Johannesburg.
We rijden richting Zoo dit keer op advies van verhuurster appartement, maar bij parkeergarage zien we geen opstapplaats voor de hop on hop off. Dan maar weer naar apartheidsmuseum. Het is rustig in de bus, we zitten op bovendek deels beschermd tegen regen en wind. We stappen uit bij Constitution Hill.

Constitution Hill is een bijzonder monument in het centrum van Johannesburg. Het voormalige fort laat het lot zien van mensen die in de jaren tussen de Boerenoorlog en het einde van het Apartheidsregime geleden hebben. Tijdens de Apartheidsjaren was dit een gevangenis. In de beruchte gevangenisblokken 4 en 5 moesten zwarten hun proces afwachten. Zowel Mahatma Gandhi, als Nelson Mandela en Robert Sobukwe hebben hier gevangen gezeten.

We wilden nog uitstappen bij Mining District met een mijn 4 km onder de grond, maar we zijn er al voorbij voor we het door hebben. Goed, blijven we maar zitten. Wat opvalt in centrum Johannesburg is dat we alleen maar zwarten zien, ook in het zakencentrum van Johannesburg. Verder oogt centrum zeker niet gevaarlijk en iets wat je zou moeten vermijden.

Terug naar huis. Alies wil nog langs apotheek voor extra flessen van de arts en een pakje imodium. Loopt nog steeds niet goed met diarree.

We gaan om 6 uur richting vliegveld. Geen oponthoud en voor we het weten staan we op de luchthaven. Moeten nog tanken, tja waar. Blijkt er toch nog een pomp te zijn. We zijn erg vroeg. Vlucht terug gaat redelijk snel omdat we allen een redelijke nacht hebben gehad en voldoende beenruimte. Zeker meer dan bij vlucht richting Johannesburg.

Op Schiphol een ontvangstcomité van Meike en Kids (met spandoek) en Judith, Jasper en Noa en op het station in Tilburg Marieke, Robin en Bobbi met wat snoep. Verrassend en leuk.