Zaterdag 9 sept

Afreis met een week verzet vanwege de hoge temperaturen in heel Europa, maar ook de constante hoge temperatuur in Albanië. Boven de 30 en dat al weken lang. Ook afgelopen week in Nederland ongewoon hoge temperaturen.

Die extra week een hoop gedaan. Achterboel beneden geverfd, klinken deuren, rozetten vastgezet, kelder opgeruimd, bijkeuken opgeruimd, boven en beneden goed gepoetst, deur douche gemaakt. Dat alles ook vanwege de komst Cees en Marion voor een week in ons huis. Door ons verzetten van de reis, boot verzetten was heel eenvoudig en netjes geregeld door Adria Ferry, kwam dat zodanig uit dat we zelf Cees en Marion een en ander van ons huis konden vertellen.

Wij vertrekken rond half 10, nog even tanken maar ringbaan Oost afgesloten dus omrijden. Goed 10 uur verlaten we Tilburg. Best rustige reis vandaag. 625 km en om 17.00 uur arriveren we op camping. Men is wel regelmatig aan de weg, met name bruggen, aan het werken. Echte files hebben we niet gehad. Tussen Freiburg en Basel een camping geboekt. We kunnen op een veld een plekje zoeken, niet veel schaduw maar we vinden wel wat. 31 euro per nacht. Het is hier 32 graden, wel warm maar lijkt redelijk te doen. Even rondje lopen naar wc-gebouw, winkeltje. Kopen een koud biertje.

Dan begint ellende, Alies wordt gestoken, blijken kleine muggetjes te zijn. Wordt zodanig erg dat Alies warme bus in moet vluchten en blauw plakkaat van krabben en veel jeuk. Gaat even helemaal niet goed met Alies. Anti Prik en antihistaminica werken gelukkig na enige tijd, ook blower Erik en auto aangezet. Duurt even maar Alies komt gelukkig weer tot rust en we eten pannenkoek met groenten. Alies vroeg naar bed en ik start verslag, koelt ook lekker af.

Zondag 10 september.

Goede nacht gehad, koelde lekker af en ’s ochtends zelfs de grote handdoek erbij gepakt. Vroeg op, wekker op half 8. Ik ga brood halen, druk, een oude mevrouw die helpt, klant voor klant. En contant betalen, zag ik hier ook in de winkel. Alies heeft brood gesmeerd, koffie gezet en ik 2 maal op en neer vanwege te weinig contant in de portemonnee.

We vertrekken kwart voor negen. Vandaag dik 700 km voor de boeg, naar een gereserveerde camping in San Marino. Is rommelig en redelijk druk voor de zondag. In Zwitserland tunnel na tunnel, zeker in Luzern. En steeds wisselende snelheid om gek van te worden. Over de eerste helft doen we best lang 5 uur. Het laatste stuk tolweg in Italië gaat snel. Wel erg druk, aan andere zijde wel een uur lang file of langzaam rijdend.

Typisch Italiaans is regelmatig een traag rijdende auto op de rechterbaan, niet voor niets borden met rechts elke snelheid, middenbaan minimaal 60 en linkerbaan minimaal 90 of 110. Alies vindt Italianen wel erg hard rijden, ook op stukken met snelheidsbeperking rijden ze hard.

Na 715 km komen we dan tegen half zes aan in San Marino. We rijden door tot in de oude stad. We hebben geen routeplanner omdat we hier rooming uit hebben gezet. Vragen is lastig, weinigen spreken Engels. Man tekent de route uit maar we rijden toch niet goed. Tot slot een Engels sprekende dame die ons samen met man voorgaat op de motor.

Op camping kunnen we een plaatsje zoeken. Welke inham zullen we nemen. In ieder geval een met schaduw in de morgen. Van hier naar San Marino doe je niet met fiets, niet te doen, maar met OV vanaf camping. Temperatuur hierboven, 700 meter, stuk lager. Nu 27 graden terwijl dat onderweg net als gisteren in de loop van de dag opliep naar 33 graden. Rustig buiten kunnen zitten zonder last van beesten, erg fijn voor Alies. We eten buiten en kijken eerste van een serie van Netflix.

Maandag 11 september.

Geslapen met de achterklep open, is fijn. Net als gisteren hebben we allebei een goede nacht gehad. Ik ben opgestaan, gedouched. Alies was ook al op toen ik terugkwam. Rustig ontbeten. Even wat rust na 2 reisdagen. Ik kijk naar welke camping we gaan in Albanië. We komen uit op camping niet te ver van Durrës: Krujë 60 km van aankomst en we moeten ook nog een telefoonkaart kopen en geld pinnen.

Om 14.00 uur de bus genomen naar oude stadskern San Marino. RSM is een van de oudste constitutionele republieken. Met twee kapiteinen-regenten aan het hoofd samen met de gekozen volksvertegenwoordigers. Wel elke 6 maanden opnieuw verkiezingen voor de kapitein-regent.

Wat een heisa, veel eetgelegenheden, sieraden, geurtjes, tassenwinkels. Maar ook veel winkeltjes voor geweren, revolvers en messen e.d Alle straten lopen omhoog of omlaag en de nodige trappen tussendoor. Geen omgeving voor oudjes lijkt me. We lopen in schaduwrijke straten of zoeken schaduw op. Rustig aan is het devies met zulke temperaturen, hier 28 nu. Maar we hebben het snel gezien hier, met nu veel grote groepen met gids. Ook veel overheidsgebouwen in het oude centrum en we lopen langs het Oekraïne Consulaat. 

We eten een overheerlijke pizza en een alcoholvrij biertje, voordat we de bus naar camping nemen. Deze rijdt een stuk rustiger dan de vorige in al die bochten en kromme straatjes.

Dan een slecht bericht van Jan G, ligt op de IC in Zwitserland met bacterie in blaas en prostaat, bloedvergiftiging en vocht achter de longen. Sinds zaterdagavond. Is erg kritiek geweest en nu nog steeds op IC. Krijgt zuurstof via masker en nog steeds vocht achter de longen en zo nu en dan weer hoge koorts. Raphael en Floor zijn onderweg naar Zwitserland, zegt ook wel iets. Jan G appt en hoopt op een goed vervolg.

Het is vroeg donker, zo om 7 half 8 en we hebben geen verlichting buiten dus of iets van Netflix of binnen wat lezen.

Dinsdag 12 september

Rustig opgestaan, gedoucht en Alies alweer op voor ik terug ben. Ontbeten, watertank schoongemaakt, wat gelezen. Half 12 inpakken, haast groentebak vergeten. De groentebak is afgekeken van Els. Groenten blijven buiten onder de bus in bak lang goed volgens Els. Watertank gespoeld en gevuld, want water in Albanië kun je niet zomaar drinken. Afgerekend op camping, 2 nachten, 40 euro. Ook nog even tanken maar veel goedkoper is het belastingvrij staatje nu ook weer niet. 1,73 euro ltr diesel. Na 1,5 uur rijden we Ancona in, we rijden richting terminal, is dicht bij centrum en park om even wat te doen. In de supermarkt kopen we 2 appeltaartjes, brood en lemon-thee.

Op de terminal rijden we onszelf klem richting douane en boot. Omgekeerd en we moeten eerst ergens inchecken. Dat doen we nu maar dan hoeven we straks niet in de rij te staan. Er is een apart kantoor met wel 49 loketten om de boardingpass op te halen. Ik heb Jan en Alies opgegeven als naam en die staan niet in het paspoort. Consternatie, kan het ticket van je dochter zijn, zegt de mevrouw, die er is bij gehaald. Alies gaat voor de begripvolle weg en geeft mevrouw gelijk. Gelijk retourticket ook maar aangepast.

Op naar het park om taartjes en lemon-thee limo te nuttigen. Het lukt niet, veel smalle straten vol met geparkeerde auto’s en rechtsaf naar het park mag niet. Wij rijden stuk door tot aan zee, is ook groen op de kaart. Al snel vinden we een plekje voor auto in schaduw vlakbij het strand. Een laan met bomen en bankjes, tov 3 bejaarde, italianen op het bankje tov ons. Hier rustig en lekker in de wind gezeten.

Op naar boot, mogen na korte controle paspoorten door douane en meteen de boot op. Al snel toegangspas voor de hut. Ziet er allemaal prima uit. 4 persoons buitenhut met douche toilet. 

Even rondgelopen en toen toast met kaasje en drankje in de hut want buiten nog te warm en niet echt leuk. Even wat gelezen en op naar het zelfbedieningsbuffet. Nou niet lekker die vis kip met wat friet. Keuze was beperkt. Nee dit is zeker niet het buffet wat we hadden met H&E richting de Baltische Staten. Op terugweg wat anders bedenken want dit is niet lekker. Wel nog een lekkere kop koffie gedronken, in papieren bekertje dat wel, in de bar. Nog even buiten gekeken en terug naar de hut. Wat lezen en daarna oogjes toe.

Link naar volgende pagina: Durrës, Krujë en Shkodër