Durrës, Krujë en Shkodër
Woensdag 13 september
Ik heb redelijk geslapen, Alies wat vaker wakker door met name trillen van de boot. Naar ontbijt. Roerei met spek, yoghurtje erbij en lekkere koffie. Dit is goed.
Nog even buiten kijken en dan wil Alies toch weer terug naar onze buitenhut om wat te lezen en te douchen. We moeten na 10 uur onze hut verlaten en gaan aan tafel zitten met zicht op voorsteven en dus Albanië. Om precies 11 uur zijn we in de haven van Durrës. Loods wordt al varend aan boord gebracht en anker uit en landvasten met boot opgehaald van de wal om gevaarte vast te leggen.
Duurt even voor we van boord kunnen. Albanezen beginnen zo nu en dan al te toeteren en het duurt even voor we de douane door zijn. We gaan eerst naar een Vodafone in Durrës om een data sim te kopen. Wat een hectiek druk smalle straten vol met geparkeerde auto’s op elke cm die er aan beide zijden van de straat is. En iedereen is op zoek naar een plekje.
We vinden Vodafone maar geen parkeerplek en Alies wil niet dat ik rondjes rij en zij naar de winkel, zeker niet andersom. Toch maar Alies laten uitstappen en ik 20 meter verder toevallig een inham gevonden waar net een auto weg ging en een andere in steeg ging staan. Plek mocht zeker niet, maar door jongen aangesproken die zijn zus ging halen omdat die Engels sprak. Al met al is mijn auto iets verzet zodat hij eruit kan, oké. Alies komt terug hier hebben ze die simkaart niet en weer terug om te vragen waar dan wel: einde van de straat bij moskee. Al met al niet gevonden maar ook was gezegd bij station, dus op naar station, bleek busstation, Durrës heeft geen treinstation. Daar een simkaart gevonden, in café wat gedronken en water gehaald in supermarkt.
Oké, we gaan naar Krujë naar de camping.
Best rommelig en druk. Albanezen houden zich nauwelijks aan de regels als ze kunnen gaat men gewoon, wel voorzichtigOké, we gaan naar Krujë naar de camping. en (net als italianen) houdt men zich ook niet aan de snelheden. Veel benzinestations, met geen wegenkaart, maar de meesten met bediening, één restaurantje en market erbij. Ik krijg Turkije associaties maar ook veel nieuwbouw, werk in uitvoering, zeker geen oude shabby auto’s. Wegen veel beter tot nu dan gezegd, gedacht.
Krujë ligt wat hoger in de heuvels. Kronkelige weg, moet in het algemeen wel regelmatig handrem proef doen. Onderweg al veel campingborden gezien, maar volgens navigatie moeten we verder. Dan toch maar even kijken hoe camping heet en we staan voor de ingang ervan ondanks dat navigatie aangeeft dat we nog verder moeten.
Hulp van de eigenaar wat opdringerig en we moeten nog meer naar de zijkant, nog meer er blijft genoeg ruimte voor tafel en stoel. Hier briefje met de tarieven: 1700 per nacht. Voorzieningen minimaal en beperkt: 2 wc, 2 douche, afwasbak zonder warm water. We worden wat kriebelig van de man. O ja, vanavond aanschuiven voor de maaltijd, maar waarom niet!
We koken groenten uit de groentenbak: ratatouille met kaas en puree. Wortel en sla niet meer bruikbaar zaten in plastic en wellicht daardoor.
Morgen via bezoek Krujë naar het noorden: Shkodër.
Bericht Anneke dat Jan toch weer slechte nacht heeft gehad, nog een onbekend virus en longen en hart hebben het moeilijk. Blijft zorgelijk en spannend hoe dat verder gaat met hem.
Donderdag 14 september
Vroeg wakker en vroeg op, snel ontbijt omdat we deze ochtend op tijd Krujë in willen. In stad parkeren we voor een hotel en geven man 200 lek voor toezicht en plek. 2 uur later zit man aan tafeltje op terras waar wij dan espresso drinken.
Op naar kasteel burcht
WIki: De stad geniet een grote nationale bekendheid doordat ’s lands nationale volksheld Skanderbeg er in de vijftiende eeuw gedurende verschillende decennia vanuit het kasteel de oprukkende Turken tegenhield. Vandaag de dag is ze bij toeristen tevens bekend vanwege haar bazaar, waar vooral souvenirs worden verhandeld.
We wandelen via het kasseienpad, zichtbaar glad afgesleten, naar boven. We zijn zowat de enige en inderdaad alleen maar souvenierskraampjes. Helaas is het etnografische museum tijdelijk gesloten.
Teruglopend even bij een brood bakkertje in de zaak gekeken en een brood gekocht voor 50 lek. Een oude oven zoals in de St Janstraat de oude oven was, heel wat zakken meel en alleen ronde broden in 2 maten.We lopen anders terug en bij de bakkerij Georg W Bush (al eerder gespot) wat hartige broodjes gekocht om bij tussenstop op te eten. Alies vraagt zich af of we de auto nog wel kunnen vinden en we lopen terug om er zeker van te zijn dat we de auto terugvinden.
Alies nog lang niet op haar gemak, angstig, onzeker en toch wel wat humeurig. Ook toestand en gebeurtenis van Jan G. spelen daar een rol in. Wat als ons iets overkomt, zijn we maar met zijn 2. Mist nu toch gezelschap, en steun, van P&G of H&E.
We rijden richting Shkodër. Goede weg toch weer. We rijden max 80 en bij elke zijweg wordt dat 50, maar niemand dus ik ook niet, houdt zich daaraan. 2 baansweg, met het lijkt wel alleen maar benzinepompen, wasstraten, autoverkopen en cafés en markets. Af en toe een stad waar het even duurt voor we bij de rotonde in de stad zijn. De gemiddelde snelheid ligt niet hoog.
Even een stop aan zee waar we zowat langs komen. Tot mijn verbazing in een badplaats, Shëngin, aan een stuk kust waar een piepklein strandje is. Volgens eigenaar is het sinds 5 jaar totaal veranderd tot een badplaats waar die hele strook volgebouwd is met flats en nog eens flats. Nu is het naseizoen, maar in de weekenden moet hij heel vaak nee verkopen aan mensen die een kamer zoeken in zijn hotel.
Wij gaan door en kijken eerst naar de camping in Shkodër en rijden door naar de camping buiten de plaats aan het meer. Een vlakke weg is te fietsen maar wel 13 km lang. We blijven hier en als we Shkodër bezoeken gaan we wel vanaf de camping in de stad. Camping is vol maar op een groot bijveld kunnen we met gebruikmaking van de faciliteiten van de camping staan voor 10 euro.
Het is bewolkt en merkbaar lagere temperatuur 25, 26 graden.
We maken een rondje op de camping, gaan even zwemmen en besluiten vanavond in restaurant te gaan eten. We gaan voor de vegetarische schotel voor 2. Bonensoep, rijst, gebakken groenten van de streek, Grieks tzasiki, brood en tomaten. Drankje erbij en dat voor 20 euro, ja dit is een eurocamping, goed gegeten.
Nog een aflevering Peaks … gekeken.
Ondertussen hoopgevend bericht van Anneke, na een slechte nacht ineens stuk beter en Jan van de IC. Maar nog even aanzien hoe het verder gaat.
Vrijdag 15 september
8 uur op, we staan in zon maar nog goed te doen. We eten wat en ik ga na wc even bij receptie langs om te vragen of op het grote veld wat vrijkomt. Geen kans want gasten binnen gaan voor en inderdaad zie je al mensen aan de rand staan te kijken of er wat vrij komt.
We gaan fietsen naar een eeuwenoude brug: Mes Bridge.
In het plaatsje Mes, vind je een bijzondere Ottomaanse boogbrug: Mesi Bridge. Of in het Albanees: Ura e Mesit, wat ‘De brug in het midden’ betekent. Het is de langste en best bewaarde Ottomaanse brug van Albanië. En één van de belangrijkste bezienswaardigheden van Shkodër. De boogbrug is gebouwd rond 1770 door de lokale pasja*, Kara Mahmud Bushati. De Mesi-brug is 108 meter lang en heeft maar liefst 13 bogen.
Een kledingmarkt met 2e hands kleding uitgestald op de grond, een visboer die vis een het schoonmaken is, ook lege winkels, benzinestations die het niet gered hebben.
In Mes wat gedronken op terras met weer alleen mannen nu in kleine clubjes van 2 of 3. Geen onbemiddelde mannen. Op bepaald moment wordt er een gehaald door de cafébaas en naar een tafel binnen gebracht, handen geschud en gepraat. Is dit onderdeel van de onderwereld van Albanië?
Terug op camping, even gelezen, wat gezwommen – ja, ook Alies dit keer – en uit eten ditmaal pizza. Met water, wijn, 1/2 ltr, tzatziki voor iets meer dan 20 euro. Ja, op deze camping is alles in Euro’s en pinnen ook in Euro’s + 3%.
Zaterdag 16 september
Vroeg wakker om een uur of 8. Rustig aan douchen, ontbijt met brood, 50 Lek, van de authentieke broodbakker uit Krujë. Hard vet ontbreekt.
Half elf richting Shkodër naar de camping. Camping Legjenda Shkodër, 21 euro per nacht.
Het is kwartiertje rijden en we worden door een zeer vriendelijke mevrouw ontvangen. Nog rustig op de camping en kunnen uitzoeken waar we gaan staan. In de loop van de dag stroomt camping helemaal vol. Wel 50 campers schat ik in, allemaal in een ovaal onder een begroeid dakje.
We vinden een plekje met tegenover de camper een plekje op het gras in de schaduw, waar we de hele dag en avond gezeten hebben. Alies voelt zich hier op haar gemak, we blijven 2 nachten. Totdat een meneer de hele camping aan het bespuiten is tegen de muggen, hoe moet dat vanavond? Doet men elke week in de zomer en inderdaad geen mug gezien en gevoeld. De hele avond lekker buiten gezeten, inclusief gekookt.
Bekeken wat we verder gaan doen. We gaan richting oosten en reserveren plek op Rilindja camping, restaurant en boeken de ferry terug over een stuwmeer richting Koman voor komende dinsdag. Wel gedoe om te regelen, moet namelijk betalen via PayPal en die stuurt codes naar mijn KPN 06-nr. Terwijl er een Vodafone 100 GB kaartje Albanië in mijn telefoon zit. Maar goed, het is gelukt. Dank aan Kees en Ineke, zus van Peter.
Om 4 uur gaan we fietsen richting centrum Shkodër. Is verder dan ik dacht maar met fiets goed te doen, 4 km. Eerst langs de Jumbo voor verlichting bij de camper, want het is vroeg donker en WakuWaku simpelweg vergeten. We vinden ledlamp, oplaadbaar in de zon en meerdere standen, voorlopig helemaal tevreden.
Brede lanen met bomen, gezellige drukte, niet alleen mannen dit keer, maar het normale leven wat je in een stad mag verwachten. We rijden naar een autovrije winkelstraat en gaan daar op het terras zitten. Ordinair publiek zoals Alies ze noemt. Zo zien de gewone Albanezen er blijkbaar uit. Families, jongeren en een bus toeristen komen langs. Meiden zijn behoorlijk opgemaakt en gepoederd en modern gekleed en ze lopen er zelfverzekerd bij. Voor onze neus wordt, denk ik, een promofilm voor de stad gemaakt. Ruimer opgezette stad dan Durrës, druk maar niet drukker dan in Tilburg. Automobilisten houden rekening met je en geven vrije ruimte zonder te vragen. Heeft dat met fietsen te maken?
Alles wel slecht bijgehouden: putdeksel ontbreekt of hangt in put, moet je niet met fietsband in terecht komen, hekwerk aan kant van de weg beschadigd en hangt half over de weg en dat laat men dan zo, auto staan dubbel geparkeerd, men houdt hier ook van drempels op de weg.
Op de rotonde staan twee auto’s stil, Mercedes en Range Rover, en bestuurders staan sigaret rokend met elkaar te praten naast de auto. Geen politie gezien in de stad!
We stoppen bij een bakker, patisserie, en een Spar. We eten thuis en hebben daar achteraf gezien geen enkele spijt van, koelt lekker af, we hebben het beste plekje van de camping tegenover de camper op het gras.
Link naar volgende pagina: Albanese Alpen en Stuwmeer Fier-Koman