Vrijdag 29 september

2 dagen Tirana. Een fietstocht in noordelijke wijken Tirana en Bunk-art1 en een in zuiden: de chique wijk en het park.

Van mensen bij de piramide begrepen dat fietsen vanaf deze camping goed te doen is. We gaan vandaag fietsen in het noorden van tirana. we starten bij Bunk-art1. eerst een lange tunnel vanaf de weg richting kassa. dan nog eens 1 km verder wat omhoog naar achteringang van de bunker. atoombunker gigantisch groot meerdere nivo’s. was om politieke systeem in stand te houden bij nucleaire aanval. Woonvoorziening voor Hoxha, de generale staf, de ministeries en ook het parlement.

Daarna door naar de oude en de nieuwe bazaar. Een nieuw overdekte ruimte voor de nieuwe bazaar en in de zijstraatjes wat oude bedoelingen. Hier een tijdje op plein gezeten met een cola. Hier lopen 2 agenten wat te lanterfanten, telefoon te kijken, een praatje met, of bij een auto gaan staan tot de chauffeur komt en hem te manen weg te gaan. Nog even door de oude bazaar gelopen, met wat zaakjes met veel oud spul waar Alies geen foto van mag maken. Hier kopen we wat knijpers voor thuisfront.

Weer warm voor Alies, 29 graden. Terug naar camping. Ik koop kleine harde broodjes bij de bakker / patisserie en we gaan nog even langs begraafplaats. De stalletjes met nepbloemen hadden we al eerder gezien omdat ik verkeerd gereden was, gisteren op weg naar camping. Een bizar grote begraafplaats, 15000 graven waar de bezoekers met de auto naar het graf rijden.

Terug bij de camping stond de baas al een uur te wachten want zijn zoon had gebeld dat we er aankwamen en hij had Alies beloofd haar fiets op te halen voor de tocht naar boven. Die is steil en niet te doen. Hij krijgt 2 potjes jam.

Zaterdag 30 september

Vandaag het zuidelijke stuk van Tirana. Het grote park, de rest van de boulevard met Hoxha huis, museum voor …. en het presidentiële paleis. Het is erg druk en alies trekt het niet meer, al die auto’s die haar de weg dwarsbomen. We gaan even zitten, koffietje. 


Via Hoxha huis naar museum: Zyra en Kryeministrit. Als we het vinden worden we boos weggestuurd, de president is er, nu militair terrein of we direct willen vertrekken. We rijden richting de Universiteit. Het centrale gebouw wordt gerenoveerd, dus dan maar naar Polytechnic University of Tirana. Is open, nee niet toegankelijk, vooruit beneden mag je even het binnenterrein bekijken. Een gebouw verder even naar binnen en mogen we rondkijken maar alles is dicht en geen student te vinden.

Buiten spreken we nog 2 jongens aan. Nee, geen studenten van, maar wel net afgestudeerd. Van een private opleiding, betaald door ouders, gaat Albanië niet verlaten. Het is duur om naar het buitenland te gaan, geen visum. Wel werk voor hem in Albanië en het zou wel wat beter mogen gaan dan nu met het land. Albaniërs gaan inderdaad vaak naar cafés/restaurants om elkaar te ontmoeten met kopje koffie of flesje water, andere jongen had dwarsfluit opleiding gedaan en deed nu vervolgopleiding in Roemenië. 

We gaan het park in. Tja, daar is niet zoveel te zien en te doen. En de weg naar het paleis vinden we niet. Dan maar buitenlangs maar druk, veel verkeer, geen fietspad en paleis ingang, die vandaag te bezoeken zou zijn, vinden we niet. Oke naar de chique wijk, ook daar vinden we geen leuk terras, het is er druk met veel veel auto’s, winkels en terrassen met jeugd. dan maar ergens aan de rand, espresso en cola vanwege nog niet van diarree herstelde Alies.

richting huis hebben we meer fietspaden dat fietst een stuk rustiger, we stoppen even bij een supermarkt. inkopen ook voor de bootreis van morgen. Zoute pinnekes voor Alies, we vinden ook de oude plastic rietjes.

Zondag 1 oktober 

Laatste dag in Albanië.

Alies heeft weer wat gewone ontlasting. We betalen de camping, krijgen 1 dag stroom gratis, de jammetjes waren lekker. helaas zijn pa en zoon afwezig.

We kopen nog knijpers voor thuisfront. We gaan nog even langs het verblijf van de president, de oude villa van de voormalige koning, van voor 1920. het blijkt iets verder te zijn dan waar we gisteren met de fiets waren. Auto parkeren bij benzinepomp. We mogen de tuin bekijken, maar binnen niet.

We rijden richting Durrës, drinken onderweg een koffie en gaan eerst inchecken. Half 3 pas open, we wachten. we krijgen van de company een upgrade naar een 2 persoonshut luxury. Alies moet het nog zien.

Om de tijd te doden, even via een supermarkt langs de zuidkust van Durrës. Supermarkt snel gevonden, grote bak chips voor kids gekocht. De kust is weer verrassend. Hotel, restaurant, na hotel restaurant de hele kust lang. Niet zoals in Knokke of zo aaneengesloten maar vrijstaanden complex na complex met aan de zeekant ligstoelen. Een zandkust, die geleidelijk aan dieper wordt, dus prima kust. Eigenlijk meer strand dan in Sarandë. Hotels en appartementencomplexen vier vijf dik achter elkaar met een doorgaande weg ertussen. Eerder stuk konden we de kust niet bereiken alleen maar doodlopende wegen naar de zee.

We wandelen een stukje langs de kust. drinken wat en pakken in wat we mee de boot op willen nemen. Tzatziki, schimmelkaasje, toastjes, biertje, wijntje, raki, druiven, broodjes, kaas. Tja, heel wat maar eten aan boord was zo slecht vandaar. En we passen nog wat op met eten. 

Naar volgende pagina: Terug via Cremona en Mulhouse